nattaphon さんのプロフィールNathan Herフォトブログリストその他  |  ツール ヘルプ |
|
|
8月25日 เวลานี้......."" เกียจตัวเอง....เกียจตัวเอง...........พี่ ไม่รู้ว่าจะทำ ยังไงต่อ ไ ปกับตัวเองดี มองไปทางไหน ก็มืด ไม่มีแสงสว่างเลยแม้แต่นิดเดียว........""
....................................................................................................
หลายวันมานี้ พี่ได้ ลอง เปิดเว็บ หางาน สมัครงานดู....แล้วก็ต้องพบว่า ....คุณวุฒิ ป.โท ไม่ได้มีคนต้องการในวงการวิชาชีพมากนัก จริงๆ มันก็เป็นสิ่งหนึ่งที่ พี่กลัว มานานแล้ว...จริงๆวิชาชีพนี้ ป.ตรีจริงๆ ก็ เพียงพอแล้ว สำหรับ ที่เขาจะรับเข้าทำงาน และค่อยๆ ไต่เต้าขึ้นไป...
สี่ปีที่แล้ว พี่ก็คงเป็น จูเนียร์คนหนึ่งที่ ก้าวได้เร็ว กว่าคนในรุ่นเดียวกัน....พอจะมองเห็นอนาคต และความหวังอยู่ลิบๆ.... หลังจากที่ อะไรหลายๆ อย่างผ่านเข้ามา ทำให้ ต้องผิดหวัง ทั้งเรื่อง ความรักครั้งนั้น ที่ทำให้ ต้อง ออกจากงาน เรื่องงาน นอกที่เข้ามา ทำให้ งานประจำค่อยๆ หมดควาหมายลง....เหมื่อนจะมีทางแห่งความหวัง อยู่ไกลๆ ให้ เดินไ ป ........ แต่แล้ว.......
สองปีที่แล้ว ความหวังที่มีค่อยๆ จางลงพร้อมๆ กับ งานและลูกค้าที่ ค่อยๆหายไ ป ..... ไม่รู้เป็นเพราะอะไร...
เศรษฐกิจ... คอนเน็กชั่น....ที่ไม่เข้มแข็ง คุณภาพงาน.... ความน่าเชื่อถือของเรา.... หรือ ราคา......
แต่อย่างน้อยก็ยังพอมีความหวังให้ ได้ สู้ต่อ ไป....... สู้ไปจน ....... เหนื่อย และเกิดความท้อแท้... ตัวคนเดียวไม่มี ใครเดินเป็นเพื่อน...งานที่เข้ามา หลุด ออกไปหลายสิบงาน ท้อแท้จน แทบ ไม่มีแรงจะหายใจในครั้งนั้น...... ท้อแท้จนลุกขึ้นยืนไม่ไหว.. ท้อแท้ มองหาใคร ช่วยพยุงก็ไม่มี...... แต่แล้ว.................................. อะไรหลายๆอย่าง ทำให้รู้สึกอยาก ต่อยอดอยากหาทางเพิ่มคุณสมบัติของตัวเอง มันคงจะดี ถ้าเรา มี ดีกรี ป.โท...มันคงจะดีถ้าเรา มีใบ ประกอบวิชาชีพ... มันคงจะดี ถ้า เรียนแล้วจะได้เจิ กับ เพื่อนร่วมเรียน เก่งๆ ผู้ใหญ่ๆ อาจจะช่วย เพิ่ม สังคม ผลักดันตัวเองเข้าสู่ โลกกว้างๆ ด้วยการ ตัดสินใจ มาเรียน ต่อป.โท..
แต่แล้ว.....ทำไม ไม่เข้าใจว่าทำไม กลายเป็นเหมื่อนว่า เอาเวลา ปีกว่าๆ ที่หมดไปกับการเรียน.. การทำงานก็ปิดประตู ลงไปพร้อมๆกัน...
ดีกรีป.โท ไม่มีความหมายอีกต่อไปแล้ว.............ใบประกอบวิชาชีพก็ ไม่มีทางได้ เพราะว่า ป.ตรีเราจบครุ มา.. ที่เรียน...ก็เจอแต่คนงี่เง่า....ไม่ได้ ช่วยอะไรให้ชีวิตดีขึ้น...มีแต่สรางความรำคาญและ... .ยิ่งตอกย้ำให้รู้ว่าเราไม่ควรอยู่ในที่แบบนี้.....
เกียจตัวเอง...เกียจตัวเอง....ทำไมเราถึง มาอยู่ที่ตรงนี้.... ทำไมเราถึง ต้อง มาอยู่ในสถานะ คนไร้ค่า ไม่มีงาน ไม่มีเงิน ไม่มี แม้แต่ความภูมิใจในตัวเองแบบนี้.......
ความหวัง...ที่จะ ทำธุรกิจ ความหวังที่ จะ มีกิจการของตัวเอง หรือ ความหวังจะ มีหน้าที่การงานที่ดีใน บ.ที่มั่นคง.. มันค่อยๆ ปิดลงพร้อมๆ กับอายุ และเงิน เก็บที่กำลังค่อยๆ หมดลงไ ป .....
เกียจตัวเอง....มันไร้ค่า.... เกียจตัวเอง....ที่ทำอะไรไม่ได้มากกว่านี้... เกียจตัวเอง..ที่ตัดสินใจแบบนี้... เกียจตัวเอง...... เกียจตัวเอง...........
อยากหนีไปไกลๆ...... ความหวัง อยู่ตรงไหน..อนาคตจะเป็นอะไร ..... จะทำอะไร......แม้แต่ตอนนี้....มองไม่เห็นเลย..... 9月13日 วันนี้คุณมีความสุขหรือยัง..วันนี้คุณมีความสุขหรือยัง......เมื่อคุณรู้จักผมแล้วก็ขอให้คุณมีความสุขนะครับ..................................................................ชีวิต ช่างน่าเศร้า ยิ่งนัก..+++!!!..เวลา เวลา ผ่านไป เร็วเหลือเกิน...ก็เพียงแค่หายใจ ก็หมดไปแล้วหนึ่งวัน...จบไปอีกวัน...หมดไปอีกวัน...หมดไปอีกวัน.....หลายคนบอกว่า คน แก่ มักชอบพูดถึงเวลา...ใครจะเชื่อบ้างจริงๆแล้ว มนุษย์เกิดมา ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับตัวเลขเลย..หลับตานึก ทุกสิ่งบนโลกใบนี้ที่เป็นตัวเลข มัก จะเป็น สิ่งที่ ทำให้เกิดความเครีส และ ข้ออ้างต่างๆแก่ คนเราเสมอ..เช่น... แพงไป..จนไป... ไกลไป..หนักไป... แก่ไป...อ่อนไป...มากไป...น้อยไป...นานไป...หรือแม้แต่... ดีเกินไป...เวลา นับด้วย ตัวเลข จาก 0-24ระยะทาง นับด้วย ตัวเลข มิมิลิเมตร เซนติเมตร เมตร ไปจนถึง กิโล ไมล์เงิน และราคา นับด้วย จำนวนมากน้อย..ตั้งแต่ 1 ไปจนถึง ล้านแม้กระทั้ง ...คุณค่าของจิตใจ ปัจจุบันก็มีการ ให้ค่า เป็น ตัวเลข ของคะแนนเสียง คะแนนความนิยม..อะไรมันจะมีแต่ตัวเลขนะมนุษย์เรา....ทุกวัน จะมีคำถามหลายข้อ ที่เวลาเจอกันจะถามเรื่องตัวเลขเช่น รวยหรือยังเนี่ย.. วันนี้ตื่นกี่โมง..คุณเชื่อไม๊ว่า..ถ้าเราย้อนเวลากลับไป ฆ่า ไอ้คนที่คิดค้นตัวเลขซ่ะ...ป่านนี้ โลกนี้คงสงบสุขกว่านี้..และป่านนี้ คงจะมี คนทักกันว่า.. วันนี้ คุณมีความสุขหรือยังและ...วันนี้ คุณ ยิ้มให้กับผม หรือยัง....^^....เมื่อคุณรู้จักผมแล้วก็ขอให้คุณมีความสุขนะครับ.... ^^8月17日 Changing the Atmorphere in my mindI usually lookaround myself in several times i saw something is changing by slowly... 6月20日 hopeIn the Universe have some place for someone sill stay is comfortable.
In a mind have some space for some story is recording to remember.
When i looking to the sky i find a hope looking for .,but i seem a rainbow only.
Anyway someone said about rainbow mean a hope ., than pepale will looking for.
I have a hope in my mind but that is not mean like a rainbow ., a Hope for me are .
When i close my eye i seem every body is my love is it a Hope for me........ 6月10日 Someoneวันนี้เป็นอย่างไรบ้าง....
ใบหน้าของเธอช่างเหนื่อยล้า...
เราเองที่จะค้นพบมัน...
ขั้นที่หนึ่งเรา ควรค้นหาความโง่เขลา..
ไม่มีอะไร..ที่จะดีไปกว่า การเก็บบางสิ่งที่เราไม่ต้องการเอาไว้ส่วนลึกที่สุดในหัวเรา...
เราหัวเราะกับความโง่เขาของเราที่ไม่สามารถควบคุมได้...
จิตใจฉัน..โอ้....นี่คือจิตใจฉัน.....
นาน เหลือเกิน.....
นานเหลือเกิน ที่ฉันมองดู สายลมโบยบินอยู่บนนั้น....
ฉันเอง...ฉันเอง ไม่สามรถควบคุมสายลมได้....
ฉันเองก็ไม่สามรถควบคุมความโง่เขลาได้...
หัวใจที่เต้นเป็นเสียงอยู่ในตอนนี้
ก่อนหน้าที่ทุกสิ่งจะจบลงไป
.................................
เราจะสามารถทำอะไรได้มากกว่านี้
ฉันจะอยู่โดยไม่คำนึงถึงอะไร
คุณทำบางสิ่งในชีวิตคุณให้แก่ตัวคุณเอง
บางคนก็ตายลงไปบนโลกใบนี้ก่อนใคร
บางคนก็ได้แต่ยืน คอยความหวัง ในทุกๆคืนเช่นคุณ.....................................................
เมื่อโลกยังไม่จบลง ดวงตาฉันคงยังไม่ดับลง
บางคนก็ตายไปด้วยความเศร้าโศก
บางคนก็ตายไปด้วยความทรมาน
บางคนมีชีวิตอยู่บน ความทุกข์
ตกลงไปสู่ ก้นบึ้งของความ ทุกข์
เช่นคุณก่อนจะ ดับสิ้นดวงตา
จงมองสู่ดวงดาว...............................
Close my eyeฉันยืนอยู่อย่างโดดเดี่ยว ณ ที่แห่งหนึ่ง....
มีบางอย่างที่เปลี่ยนไปในจิตใจของเรา..
บางอย่างไม่ดำเนินไปดังเช่นเสียงดนตรีอันไพเราะ...
ฉันมองเห็นท้องฟ้า
ฉันมองเห็นเส้นทางเดินที่ทอดไปไกลแสนไกล
ฉันมองเห็นแสงแดดส่องมาจากฝากฟ้า บนนั้น
ฉันยืนมองอยู่บนยอดตึก สูงเสียดฟ้า
ได้แต่คำนึงคิดถึงการมีชีวิตอยู่ต่อไป
การมีชีวิตอยู่ต่อไป...
การมีชีวิตอยู่ต่อไป...
.....เมื่อฉันปิดตาลง......
ทุกๆสิ่งในโลกนี้ กำลังหมุนผ่านตัวฉันไปอย่างช้าบ้างเร็วบ้าง...
ชีวิตฉันกำลัง มุงหน้าไปสู่ที่แห่งใด....
ฉันมองเห็นใบหน้าคนๆหนึ่งก่อน ห้วงคำนึงของความคิดจะสิ้นสุดลง
ฉันค้นหาเส้นทางเดินสำหรับสิ่งนั้น....
ฉันเงยหน้า มุ่งสายตาสู่แสงสว่าง...
ฉันต้องการอะไร...?
เธอต้องการอะไร...?
เขาต้องการอะไร...?
พวกเขาทั้งหลายต้องการอะไร....?
พวกเราต้องการอะไร....??
ทุกๆสิ่งในโลกนี้ยังไม่จบสิ้น....
อะไร อะไร อะไร อะไร มันคืออะไร.....
อะไรที่ฉันค้นหา
อะไร อะไร อะไร อะไร อะไร อะไร
รู้ฉันรู้ ทุกสิ่งที่จะเข้ามาสู่ ตัวฉัน
ฉันรู้ฉันรู้ ทุกสิ่งที่มุ่งหน้ามาสู่ฉัน...
รู้ฉันรู้สิ่งที่มาหาฉัน...
ฉันรู้.......
..... .... ... .... .. . ... . . ... . ... . . .. . . . . . ...... . ... ..... . ....... . . ..... ......... .......... ... . ... ... .. ... ... .. ... ... .. . ... . .. . .. ... ... ................ ........
....... ............... .................. . .. .. . ... ...... .... .. .. . . . . ... ..... ... . .... . . . . . . . . . . . . . . . . . . ........... ..... ... .
.. ..... ........ ..... .... ............ ..... .......... .......... ........ .... .......................... . . . .
............ ... ........ .... .......... ... . .. ..... .... ..... ....... ..... .... ... ....... ..... ... ... . ... ... ... .... ... ... ... .. ... ... .. ... ... .. ...... .. ... . .. . ... . ... . ... . .. . ... . ... ... . ... . ... . . .. . . . . . . .. . . . . .. .. . ... ... . . .. .. .. . . . .. . .. . .. . . . ... . . . .. . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . . . . .. . .. . . . . . . ........ .. . . . . .. . ....... .. . . . .... ....... . .. ...... . . . . . .. . . . . .. . .. . ........ . .. . . . . . . . . . .. . . . .. . . . . .. . . .. .. . .. . . . . . . . . . . . . ..... . ... ... ... .. . . . .. . . .. . . . ... . . . .. . .. . . . . . . .. . . . .. . . . ... . . . .. . . . .. . . .. . .. . .. . . .. . . . .. . ................................... . . . . . . .. . . . . .. . . .. . . . . . .. . .. . .. . .. .. . .. .. .. . . .. .
. . . . . . . . . . . . . . . . . ...... . ... .... . . . . .... . . . . . . . . . . . . . .. ... . . . ... . . . ... .. . ..... . .. . . . . . . . .. . . . . . . . . .. . . . . . . .... .......... .. ..... . .. .. . ....... . ... . . . ....... ... . . ...... . .. . ...... . .. . . . ............ .. . . . . . . . . ... .. .. . . . . . .. . .. .. .. .. . . . .. . .. . . ............. . . .. . . . . . .. . . .. . . . .. . .... .. . ...... . . .. . . .. . . . . . . .. ..... .. . . . .. .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . ..
ฉันมองเห็นท้องฟ้า......
ฉันมองเห็นดวงใจ....ของฉัน...
ฉันได้ค้นหาตัวตนของฉัน........................................................
ฉันพบแต่. " "
มันคืออะไร.... ในแสงสว่างนั้น...อะไรเรืองรองในแสงสว่างนั้น
มันคืออะไร ........
มันคืออะไร..ทีที่มอบมาแก่ฉัน...
เพื่ออะไร...
ฉันจะได้พบกับอะไร......
ตลอดเวลา...
ฉันไม่พูด
ไม่แน่นอน
|
|
|
